Μια υπεράσπιση της ποίησης

Ο νους την ώρα που δημιουργεί, είναι σαν ένα κάρβουνο που πάει να σβήσει και που κάποια αόρατη επίδραση, σαν ασταμάτητος άνεμος, το ξαναξυπνά, χαρίζοντάς του μιαν ολιγόστιγμη λαμπρότητα. Αυτή η δύναμη γεννιέται από μέσα, σαν το χρώμα του λουλουδιού που ξεθωριάζει και αλλάζει καθώς αυτό μεγαλώνει, και το συνειδητό μέρος της φύσης μας δεν μπορεί να προφητεύσει ούτε πότε τούτο έρχεται, ούτε πότε θα φύγει.

Πέρσυ  Σέλλεϋ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s