Το κόκκινο γαρύφαλλο

Πάει κάμποσος καιρός από τότε που ένιωσα για πρώτη φορά το ζεστό αεράκι πάνω στα φύλλα μου. Άνοιξα διστακτικά τα μάτια μου και έγειρα προς τον ήλιο.Ο κόσμος γύρω φωτεινός και καταπράσινος. Στο πλάι μου, έστεκαν ντουζίνες κόκκινα γαρύφαλλα. Σχημάτιζαν σειρές ολόκληρες, παρατεταγμένες, σαν στρατός έτοιμος για μάχη. Δεν πρόλαβα να πω κουβέντα.

Ένας άγριος κύριος με έπιασε με δύναμη και με ξεκόλλησε από το έδαφος. Οι ρίζες μου έκαναν έναν εκκωφαντικό θόρυβο και η καρδιά μου ένα πνιγηρό κρακ. Πίστεψα πως δε θα ζήσω, όμως για καλή μου τύχη μια νεαρή κυρία μου έδωσε νερό και με τοποθέτησε σε ένα ασφαλές σημείο μαζί με άλλα γαρύφαλλα. Εκεί, αγκαλιάστηκα με τ΄ αδέρφια μου και πήρα δύναμη για το μεγάλο ταξίδι που ξεκινούσε.

Το επόμενο που θυμάμαι είναι να βρίσκομαι σε έναν τεράστιο πάγκο με πολλά διαφορετικά πολύχρωμα λουλούδια, ομορφότερα και πιο χαρούμενα από μένα. Ένα ένα έφευγαν από δίπλα μου, ώσπου έμεινα στο τέλος μοναχό και φοβισμένο. Πριν χάσω όλο το ροδοκόκκινο χρώμα μου από τη στενοχώρια, ένα απαλό χέρι με άγγιξε και με πήρε μαζί του, αφού πρώτα έδωσε κάτι σε χρώμα χρυσαφί στον ψηλό κύριο που όλη την ώρα γυρόφερνε τον πάγκο. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο ένιωθα πως πια δε θα έμοιαζαν όλα τόσο άγνωστα κι αλλόκοτα όπως μέχρι εκείνη τη στιγμή. Έκανα λάθος!

Αφού περάσαμε ένα σωρό γκρίζα σπίτια και ασφαλτωμένους δρόμους, αντίκρισα μια μεγάλη σιδερένια αυλόπορτα που από μέσα ξεπρόβαλλε ο παράδεισος. Ψηλά δέντρα στέκονταν υπερήφανα μπροστά μας και χάριζαν τον ίσκιο τους στα μαρμαρένια κρεβάτια όπου ξεκουραζόντουσαν πρόσωπα χαμογελαστά και γαλήνια.

Πήρα τη θέση μου απέναντί σου, όμορφο μελαχρινό κορίτσι. Σ’ αυτό το στρόγγυλο κρυσταλλένιο βάζο με το λίγο νερό που δροσίζει τις πατούσες μου. Κι έμεινα εδώ να ξεκουράζομαι μαζί σου. Να χαιρετώ όλους όσους έρχονται συχνά και σε συντροφεύουν, που σου λένε αστεία, που δακρύζουν μαζί σου. Πλάι σου, έζησα τις πιο όμορφες και έντονες περιπέτειες. Άκουσα τις πιο λαμπρές ιστορίες.

Μέχρι που η απρόσμενη βροχή πλημμύρισε το σπίτι μου, μαράζωσε το άνθος μου και σάπισε το κορμί μου.  Κάπου εδώ κλείνω τα μάτια μου κι αφήνω το τελευταίο μου άρωμα να με θυμάσαι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s